Aprobata

„Pomyśl o małym dziecku. Kiedy było jeszcze małe dano mu zasmakować narkotyków. Gdy dorasta, ciało tego dziecka pożąda narkotyku. Życie bez tego narkotyku przynosi ból i cierpienie tak wielkie, że śmierć wydaje się lepsza. Tobie i mnie dano ten narkotyk kiedy byliśmy dziećmi.”

Warto wracać…

Do tekstów, planów, marzeń. Do wszystkiego co kiedyś cię zainspirowało. Do wszystkiego co pchnęło cię do działania. Do rzeczy, które sprawiły ci radość. Do sytuacji, które skłoniły do przemyśleń.

Nie oceniam ludzi

Gówno prawda. Każdy ocenia. W jakiś magiczny sposób ludzie, którzy deklarują, że nie oceniają innych wybierają znajomych, z którymi chcą utrzymywać kontakt, osoby, z którymi rozpoczną rozmowę lub towarzyszów życia – nie oceniając ich.

Czy możesz pozwolić swojemu umysłowi na milczenie?

Miliony bodźców, miliony dźwięków, miliony rzeczy, które na nas oddziałują. A co by było gdyby to wszystko nagle zniknęło? Zostałbyś pozostawiony samemu sobie. W ciszy. W milczeniu. Zupełnie sam. Gdy nauczyłeś się myśleć nigdy już nie możesz przestać.